Een Travellerspoint blog

China

semi-overcast 30 °C
Bekijk de reiskaart op sanleo's reiskaart.

Inmiddels zijn we al in het noorden van Thailand, maar we konden het niet laten nog een keer over China uit te wijden. In onze laatste weken in China hebben we de karstgebergten en rijstterrassen van Guangxi bewonderd en de jungle van Xishuangbanna verkend. We waren van plan lekker te relaxen bij de Li rivier in het karstgebergte. Het landschap was prachtig: stijle karstrotsen, felgroene rijstvelden, waterbuffels en heldere riviertjes; maar we waren vergeten dat China niet echt een land is om in te relaxen. Guillin bleek een grote en drukke stad en het kleinere Yangshuo was extreem toeristisch. Gelukkig was het piepkleine en schattige Xingping dichtbij. Daar hadden we bovendien een hostel met een fijne (tweepersoons!) kamer en een geweldig uitzicht over de rivier. In het gebied hebben we ook lekker gefietst (erg heet) en met een bamboovlotje (lees pvc) over de rivier gevaren.

DSCN4961.jpg

90_DSCN4984.jpg

Zowel de rijstterrassen als de jungle lagen in gebieden waar veel etnische minderheden wonen. Tijdens onze 2 daagse wandeltocht door de indrukkenwekkende rijstterrassen kwamen we door verschillende Yao dorpjes. De Yao hadden ontdekt dat aan toeristen goed geld te verdienen valt en liepen gerust een uur met je mee om je te strikken voor een middagmaal of een overnachting. De tweede dag werden de opdringerige vrouwtjes die ons maar niet met rust lieten wel erg irritant. Hoe anders was het in de Dai dorpjes in de jungle. De Dai zijn Thai die wonen in het grensgebied van China, Laos en Birma. Na een barre junglerocht vol hindernissen (moeras, spinnenwebben, onzichtbare paden, rijstvelden en wederom een waterval) kwamen we vermoeid en onder de modder in een klein Dai dorpje aan. Na een uur geprobeerd te hebben om vervoer of een slaapplek te regelen, werden we bij een familie thuis uitgenodigd. Daar konden we voor weinig geld blijven eten en slapen. Een avond vol Babylonische spraakverwarring was mede dankzij veel rijstwijn (40%) best gezellig. De volgende ochtend lukte het na vijf uur in onduidelijkheid te hebben gezeten, eindelijk vervoer te regelen richting Jinghong. Vanuit dat stadje namen we de volgende dag de boot naar Thailand.

DSCN5149.jpg

De boot volgde de Mekong van China naar Thailand, precies over de grens tussen Laos en Birma. Het landschap bestond uit niets dan jungle met af en toe en paar hutjes of een Laotiaans bootje. Erg indrukwekkend, dit niemandsland! Ergens verwacht je bijna door verscholen Vietcong onder vuur genomen te worden (of hebben we te vaak Apocalypse Now gekeken..?) De tien uur durende boottocht gaf ons de gelegenheid terug te kijken op bijna twee maanden reizen door China.

Over land reizen door China betekent vele uren in de bus of trein. Chinese slaaptreinen zijn over het algemeen erg relaxed; je kan er lekker noodles eten en er is genoeg heet water voor de thee. Op de bedjes kan je lekker een boekje lezen en zelfs best lekker slapen. Wel zijn de treinen druk en wordt er van 6:00 tot 22:00 constant dezelfde muziek gedraaid. Wanneer dan eindelijk de muziek uitgaat, gaat daarmee ook het licht uit. Alle Chinezen leggen zich gedwee neer bij de gedwongen rustperiode van 22:00 tot 6:00. In de bussen daarentegen heerst weinig tot geen orde. Je weet in de bus nooit waar je aan toe bent: een busrit van acht uur kan zomaar ineens twaalf uur duren, de bussen staan zonder duidelijke reden soms een uur stil en geschreeuw in de bus kan net zo goed ruzie zijn als een gezellig gesprek. Daarnaast toetert de chauffeur constant en belt hij terwijl hij in de bergen vrachtwagens (in de bocht) inhaalt. Ondanks al dit gezeur vonden we het openbaar vervoer een hele leuke manier om veel van het land en de mensen mee te krijgen.

270_DSCN3765.jpg

Ondanks de taalbarriere waren mensen over het algemeen erg vriendelijk, verwelkomend, nieuwsgierig en eerlijk. De leukste ervaringen hadden we met studenten die goed Engels spraken. Zij vonden het erg leuk en spannend om met ons hun Engels te oefenen. Ze waren vaak erg trots op hun land, maar ook kritisch. Twee jongens uit Harbin vroegen ons of het in Nederland mogelijk was dat de overheid het computerspel Warcraft verbood. In China was dat gebeurd, omdat de makers geweigerd hadden de overheid grote sommen geld te betalen om het op de Chinese markt uit te brengen. Andere studenten hoorden we vooral klagen over de bevolkingsdruk en de prestatiedruk. Ook maakten jongens zich zorgen of ze wel een vriendinnetje zouden vinden... Naast deze gesprekjes hebben we vooral genoten van het leven dat zich op straat afspeelt. s' Avonds zagen we overal mensen in pyamas, oud en jong speelt de hele dag Mahjong, terwijl kindjes worden opgetild om lekker op straat te plassen. De Chinese straten zijn sowieso heel levendig. Onder elk huis zit een winkel, overal zijn marktjes en op elke hoek zit een restaurantje.

90_DSCN3828.jpg

90_DSCN4864.jpg

Over eten gesproken... we hebben ervan genoten! Hoewel we op straat een hond zagen worden gevild en je in elke grote supermarkt levende schildpad, kikker of slang kunt kopen, hebben we de kippenvoetjes en "exotische" vleesgerechten weten te vermijden. In plaats daarvan hebben we gesmikkeld van "normale" gerechten uit de verschillende streken, zoals pittige kip met pinda's uit Sichuan, Pekingeend, vele soorten dumplings en zelfs yakburger met frietjes. In China is het de gewoonte om gezellig samen verschillende gerechtjes te eten met daarbij rijst. In elk restaurant kun je kiezen uit minstens honderd van deze gerechtjes, ongeacht de grootte van de keuken of van het restaurant.

DSCN3467.jpg

In de afgelopen twee maanden hebben we eigenlijk nog maar een klein deel van China gezien. Misschien komen we nog wel een keer terug om al de andere gave dingen te ervaren die het land te bieden heeft. Nu op naar de tropen en... een heerlijk strandje!

Geplaatst door sanleo 6:56 Gearchiveerd in China Reacties (2)

China

Yunnan

rain 22 °C
Bekijk de reiskaart op sanleo's reiskaart.

Met de trein verlieten we met z'n drieen de subtropen van Sichuan en trokken we het hoogland van Yunnan in. Vanuit Kunming, de hoofdstad van Yunnan, vertrokken we met een nachtbus naar het oude stadje Lijiang. We hebben geen oog dicht gedaan (behalve Barbara) door het geschommel, getoeter en de wilde bochten, maar waren blij om in Lijiang te zijn.

Lijiang is de oude hoofdstad van de Naxi, een bevolkingsgroep die je nog veel ziet in de regio. Het ligt op 2500 meter hoogte en is omgeven door bergen. De oude dorpskern is nog intact, wat heel bijzonder is in het snel veranderende en moderniserende China. Helaas vonden de duizenden Chinese toeristen dit ook. Door de dorpskern zoveel mogelijk te vermijden, waanden we ons nog in een middeleeuws stadje, waarin we lekker konden rondlopen, eten en winkeltjes afstruinen. Dichter bij de kern kwam je in een Chinees toeristisch circus terecht.

90_DSCN4859.jpg

DSCN4465.jpg

Vanuit Lijiang zijn we verder de bergen ingetrokken naar het plaatsje Zhongdian. Een aantal jaren geleden hebben slimme Chinezen in de toeristenbranch het omgedoopt tot "Shangri-La", naar een fictieve vallei uit een beroemd boek van een Engelse schrijver. Het dorp lag zeker in een mooie vallei op de grens van de Tibetaanse hoogvlakte. Het had prachtige, oude Tibetaanse huisjes en kleurrijke gebedsvlaggetjes, maar was flink aangetast door het toeristische label "Shangri-La".

DSCN4511.jpg

DSCN4529.jpg

Shangri-la ligt op meer dan 3000 meter hoogte en in de bergen weet je het nooit met het weer. Helaas hadden we pech en heeft het vooral geregend. Na een dag kenden we het dorpje zelf al als onze broekzak en moesten we toch maar de regen trotseren. Dus zijn we naar Ganden Sumtseling gegaan, het grootste Tibetaanse tempelcomplex buiten Tibet. Het complex bestaat uit vele Boedhistische tempels, die samen een indrukwekkend geheel vormen. Op onze laatste dag in Shangri-la hebben we mountainbikes gehuurd en zijn we door de regen en modder naar een meer in de buurt gecrossed, omgeven door grazende yaks en korenvelden. Gelukkig mochten we schuilen bij een Tibetaanse familie toen de regen op z'n hevigst was. Op 10 centimeter afstand van het haardvuur konden we even snel opdrogen en verder gaan.

DSCN4597.jpg

DSCN4615.jpg

Door de aanhoudende regen kwam ons plan om op de terugweg naar Kunming de beroemde "Tiger Leaping Gorge" te lopen in gevaar. De regen zorgde in de nauwe kloof voor modderstromen en lawines. We besloten om toch te gaan kijken bij de ingang van de kloof en daar werd ons verteld dat het hoge wandelpad in ieder geval veilig was. Het was zwaar, modderig, maar adembenemend. De kloof is gevormd door de Yangtze rivier, die we 800 meter lager wild zagen kolken. Aan beide zijden reizen hoge bergen op. Langs het pad lagen een aantal guesthouses met adembenemend uitzicht op de kloof. We hadden het geluk dat het overdag niet regende en we dus veel konden zien, hoewel de besneeuwde toppen door de wolken verborgen bleven.

Na anderhalve dag wandelen kwamen vlak bij het einde van het pad twee watervallen tegen. Deze waren door de regen flink aangezwollen, waardoor ze het pad overstroomden. De eerste konden we oversteken, maar de tweede was zo wild dat het ons te gevaarlijk leek. De waterval viel vanaf het pad diep het ravijn in. Daarom besloten we naar de lagere autoweg af te dalen en zo verder naar het einde van de gorge te lopen. Daar zagen we de ravage van de modderstromen van de afgelopen dagen. Om de zoveel meter zagen we rotsblokken die de weg blokkeerden en stukken weg die in de rivier waren gestord. Uiteindelijk konden we vanaf de weg afdalen naar de rivier zelf in een heel nauw stukje van de kloof bij de "tiger leaping stone". Vanaf die steen zou een tijger ooit over de rivier zijn gesprongen. Iets verderop konden we een busje pakken, terug naar de veilige, bewoonde wereld.

DSCN4842.jpg

DSCN4793.jpg

Via Lijiang zijn we terug naar Kunming gereisd, vanwaar Barbara het vliegtuig zou nemen richting Beijing. In Kunming zijn we nog eenmaal naar ons favouriete eettentje gegaan en hebben we een afscheidsfeestje gehouden. We hebben alle hippe uitgaansplekken van Kunming bewonderd (de een wat hipper dan de ander) en lekker biertjes gedronken. 's Ochtends vroeg moesten we afscheid nemen; Barbara ging via Beijing naar huis en wij gingen richting Guangxi om eindelijk wat te relaxen. Het was super gezellig de afgelopen drie weken met z'n drieeen!

DSCN4841.jpg

Geplaatst door sanleo 21:03 Gearchiveerd in China Reacties (2)

China

Sichuan

semi-overcast 30 °C
Bekijk de reiskaart op sanleo's reiskaart.

Na onze avonturen in Beijing en Xi'an, hebben we de afgelopen tijd in het zuidwesten van China doorgebracht. Na twee weken in de provincie Sichuan te zijn geweest, zijn we nu in Yunnan, de grensprovincie met Birma en Laos.

Vanuit de hoofdstad Chengdu zijn we eerst nog met z'n tweeen naar het noorden van de provincie getrokken. Met de bus gingen we hoog de uitlopers van de Himalaya in. De weg voerde ons dwars door het gebied waar in 2008 een zeer zware aardbeving had plaatsgevonden en dat merkten we. Er werden hele nieuwe dorpen van identieke huizen uit de grond gestampt en overal werkten ze aan de weg. Al het verkeer ging over een klein bergweggetje, omdat de grotere weg nog steeds was afgesloten. Na een vermoeiende rit van 14 uur met veel stilstaan bij stukjes eenbaansweg kwamen we in het plaatsje Songpan aan.

Songpan zelf was een leuk klein stadje met een hele diverse bevolking: naast Han-chinezen leven er veel Tibetanen en Hui (Chinese moslims). Toch waren we vooral naar het gebied gegaan voor het Huanglong natuurreservaat waarvoor we een pas van 4.000 meter moesten oversteken. Huanglong bestaat uit bizar heldere waterpoelen in kalksteen, in een prachtige vallei en omringd door hoge bergen. Doordat we er al vroeg in de morgen waren konden we alle Chinese tourgroepen eindelijk eens voor zijn en hadden we het prachtige gebied vrijwel voor onszelf. Heel fijn om in alle rust in de natuur te zijn en vrij uniek voor Chinese begrippen!

DSCN4038.jpg
DSCN4046.jpg

Na wederom een lange busrit terug (deze keer onderbroken, omdat een lawine een gedeelte van de weg slecht begaanbaar had gemaakt) hebben we Barbara in Chengdu ontmoet. Met z'n drieen hebben we twee dagen in de stad doorgebracht. De eerste dag hebben we Sanders verjaardag gevierd en lekker relaxed in een theehuis bijgekletst. De andere dag hebben we de reuzenpanda's bekeken in het "breeding centre", waar we ook een pasgeboren pandaatje en verschillende stoeiende pandakleuters hebben gezien.

DSCN4192.jpg
DSCN4239.jpg

Nu we met z'n drieen zijn en verder van Beijing af zijn worden we meer en meer nagestaard. Vooral buiten de stad gapen de Chineze ons aan, letterlijk met open mond. Mannen roepen haallloooo als we langskomen, kinderen worden door ouders naar voren geschoven om hun Engels te oefenen en jongeren giechelen verlegen. Meerdere malen moest iemand hysterisch lachen nadat ze ons iets in het Chinees hoorden zeggen, vooral "tinbudong", dat zoiets betekend als "ik hoor je, maar ik begrijp je niet." Twee jongens deden zelfs een spelletje "rock-paper-scissors" om te bepalen wie ons moest vragen of ze met ons op de foto mochten. Erg vreemd, maar ook wel schattig, al die aandacht.

DSCN3931.jpg

Een beetje bijgekomen in Chengdu zijn we verder naar het zuiden getrokken. In het subtropische zuiden van Sichuan hebben we de heilige Boedhistische berg Emei Shan beklommen. Na circa 15.000 traptreden te hebben geklommen en een nacht in een tempel te hebben geslapen, kwamen we s' ochtends op de top van de berg aan. Helaas was daar geen sprake van een rustige, heilige sfeer... hordes Chinese toeristen kwamen per bus en kabelbaan okselfris op de top aan. Gelukkig was het grootste gedeelte van de beklimming wel rustig en was er onderweg veel te zien: mistig bamboewoud, brutale makaken, jasmijnbloemen, vlinders en veel mooie, kleine tempeltjes. Vooral de afdaling was prachtig. We liepen bijna een hele dag door een dal met steile rotsen, wilde planten en watervallen.

DSCN4335.jpg
DSCN4380.jpg

Na de tocht van drie dagen lopen gingen we met spierpijn, maar ook trots en voldaan, de trein in, richting Yunnan. In de hoofdstad Kunming konden we heel even uitblazen, voordat we met z'n drieen de bergen introkken.

DSCN4436.jpg

Geplaatst door sanleo 20:10 Gearchiveerd in China Reacties (3)

China

Beijing en Xi'an

overcast 35 °C
Bekijk de reiskaart op sanleo's reiskaart.

We zijn inmiddels al bijna drie weken in China en hebben al heel veel beleefd. We zijn veilig en wel en inmiddels gedrien. We zijn nu in het zuidwesten, ver verwijderd van het rampgebied in Gansu (noordwesten) en hebben daar eigenlijk niets van meegekregen.

Omdat alle treinen vanuit Ulaan Bataar naar Beijing waren uitverkocht, zijn we via Datong gereisd. Jammer genoeg konden we daar enkel een staanplaats voor de trein kopen en kwamen we na zes uur vermoeid aan in de Chinese hoofdstad.

We vonden het meteen heel leuk in China. Het land is natuurlijk totaal verschillend van Mongolie. China is overvol, druk en chaotisch. De mensen zijn fascinerend: spugend, schreeuwend, rokend, duwend; maar ook ontzettend enthousiast, nieuwsgierig en vriendelijk.

DSCN3374.jpg

In zes dagen Beijing hebben we geen zonlicht gezien, maar wel heel veel mooie dingen. Natuurlijk de grootsheid van de Verboden Stad en de Chinese Muur, maar ook de levendige hutongs (buurtjes met allemaal kleine, smalle straatjes), de enorme fietspaden en de chaotische "antiek" markten. Het was flink zweten, aangezien het ongeveer 38 graden was en de luchtvochtigheid enorm was en we alle ruimte moesten delen met hordes Chinese toeristen. Al met al een hele leuke, maar ook heel vermoeiende stad.

DSCN3661.jpg
DSCN3592.jpg

Een treinkaartje naar Xi'an kopen bleek moeilijker dan gedacht. Alle treinen voor de komende tien dagen waren uitverkocht, waardoor we gedwongen waren een bus naar Xi'an te nemen. Dit was een rit van 14 uur, maar gelukkig bleek het een slaapbus te zijn.

We zijn vooral naar Xi'an gegaan voor het Terracotta Leger. De eerste keizer van China (ca. 300 v Chr) bedacht dat hij ook in het hiernamaals een leger nodig had en liet daarom duizenden levensgrote poppen van terracotta maken. Elke pop kreeg een uniek gezicht, haardracht en wapenuitrusting. Samen werden ze met de keizer in de buurt van zijn tombe begraven. Daar lagen ze tot ze in 1974 toevallig door een boer werden ontdekt. Gelukkig hebben ze, omdat ze zo lang verborgen lagen, de Culturele Revolutie overleefd. We vonden het leger erg indrukwekkend om te zien: de poppen zijn meer dan 2000 jaar oud, maar nog in perfecte staat. De hoeveelheid poppen, de verscheidenheid en details maken het des te specialer.

DSCN3874.jpg
DSCN3876.jpg

Daarnaast konden we in Xi'an relaxen en heeft de stad een grote Moslimwijk, waar we lekker rondgestruind hebben. Daarna hebben we de trein gepakt naar het subtropische Chengdu. Onderweg zagen we tussen de tunnels door rijstvelden, waterbuffels en steile rotsen. Inmiddels hebben we in Sichuan, de provincie van Chengdu al van alles gezien, waaronder panda's, apen en Barbara! Daarover snel meer!

Geplaatst door sanleo 0:18 Gearchiveerd in China Reacties (0)

Mongolie

Nu met foto's!

sunny 30 °C
Bekijk de reiskaart op sanleo's reiskaart.

We zijn al een tijdje in China, maar nu eindelijk een update van Mongolie.


Na zeven uur bij de grensovergang doorgebracht te hebben, kwamen we aan in Mongolie. Het land is heel dunbevolkt, er wonen gemiddeld slechts 2 mensen per vierkante kilometer. Mongolie staat bekend om zijn wilde en wijdse natuur. Tot je in Ulaan Batar terechtkomt... Half Mongolie lijkt te wonen in deze stad. Ulaan Batar is chaotisch, stoffig, druk en na de Russische steden waren we eindelijk echt in Azie.

Alle hostels in Ulaan Bataar bieden tours aan naar verschillende delen van het land. Deze tours zijn tot in het puntje geregeld en kosten al snel honderden dollars per persoon. Ter vergelijking kan je in Ulaan Bataar met z'n tweeen eten voor ongeveer 5.000 tugrug (ongeveer 2,90 euro). Dit leek ons daarom niet zo'n goed idee en we hebben dus gekeken waar we met het openbaar vervoer konden komen. Met niet altijd even comfortabele busjes zijn we naar Karkhorim en Tsetserleg in het westen en Dalanzagad in de Gobi woestijn gegaan.

We waren in Kharkorim tijdens het Nadaam festival. Met dit festival vieren de Mongolen hun onafhankelijkheid (van China en sinds kort ook van de Sovjet-Unie). Nadaam staat voor de drie traditionele "mannelijke" sporten: worstelen, boogschieten (nu vooral door vrouwen beoefend) en paardrijden (vooral door jochies). Voor de Mongolen is het festival vergelijkbaar met de Olympische Spelen, inclusief openings- en sluitingsceremonie. In Kharkorim liep het hele dorp en omgeving uit voor het festival net buiten het plaatsje. De mensen waren in prachtige, traditionele kleding opgedost en namen het zeer serieus. Voor ons was het natuurlijk fantastisch om zoiets van dichtbij te kunnen zien! Wel moesten we heel erg oppassen om niet onder een van de honderden paarden te komen. Niet alleen de deelnemers komen te paard, iedereen die een paard heeft bekijkt vanuit zijn zadel de activiteiten.

Picture_398.jpg

Picture_410.jpg

Het paard en ander vee speelt sowieso een belangrijke rol in het Mongoolse leven. Mensen buiten Ulaan Batar leven van hun kuddes schapen, geiten (bokjes), koeien en paarden. In de bergen rond Tsetserleg zagen we ook yaks en in het zuiden veel kamelen. Deze dieren worden voor vrijwel alles gebruikt! Eettentjes ruiken altijd naar schapenvlees, een populair drankje is Airag (gefermenteerde paardenmelk - denk manegegeur met 4% alcohol), touw wordt van kamelenhaar gemaakt en in de woestijn drinken ze thee en vodka gemaakt van kamelenmelk. Dit alles weten wij uit eerste hand...

Picture_432.jpg

Op veel plekken hebben we in Gers geslapen. Dit zijn ronde tenten waarmee nomaden vrij gemakkelijk kunnen rondreizen en beschermd zijn tegen kou en hitte dankzij de isolatie van schapenvachten. Na een plensbui niet al te fris, maar wel erg knus en mooi beschilderd.

Picture_429.jpg

Na de boedhistische kloosters in Ulaan Batar en Kharkhorim en het groene bergdal rond Tsetserleg, hebben we de laatste week in de Gobi doorgebracht. Het was een helse rit van 14 uur naar Dalanzadgad. In de bus zaten we met vier anderen op de achterste rij, en het gehobbel over kuilen en hobbels van de zandweggetjes gaven ons maagkrampen en blauwe plekken. Het bleek het gelukkig wel waard. In Dalanzadgad hebben we een jeep met chauffeur gehuurd die ons drie dagen lang door de woestijn leidde. Dit was de enige manier om zonder een dure tour, toch iets van de woestijn te zien.

Picture_372.jpg

Onze chauffeur Dembe bracht ons naar de mooiste plekken van de Gobi woestijn: Yolym Am, Khongorym Els en Bayanzag. In totaal hebben we in drie dagen 520 km afgelegd in onze Russische jeep. We sliepen letterlijk in de middle of nowhere, in een ger die door nomaden werd verhuurd. Om ons heen was een eindeloze leegte: geen dorpjes, licht of stromend water. De woestijn is adembenemend en verassend genoeg, heel divers. Yolym Am (gierenbek) is een gigantische kloof, waarin zelfs in de zomer nog ijs ligt, omdat er zo weinig zonlicht komt. De zandduinen van Khongorum Els strekken zich 100 km uit en zijn 300 m hoog. De kliffen bij Bayanzag zijn wonderlijk rood gekleurd en spectaculair.

Picture_417.jpg

Picture_435.jpg

Picture_440.jpg

Al met al was Mongolie heel indrukwekkend en een unieke ervaring. Toch waren we ook blij toen we in China aankwamen, waar de winkels en markten vol lagen met groente, fruit en ander vlees dan schaap. Vandaag vertrekken we van Beijing naar Xi'an, maar daarover meer in de volgende post!

Geplaatst door sanleo 21:30 Gearchiveerd in Mongoliƫ Reacties (4)

(Berichten 11 - 15 uit 18) « Pagina 1 2 [3] 4 »